Yüksek PSA ve Prostat Biyopsisi

PSA yüksekliği, iyi huylu prostat büyümesi ve prostat kanseri, erkeklerin özellikle ileri yaşlarda en sık karşılaştıkları ürolojik sorunlar arasında yer almaktadır. Bu durumlar çoğu zaman birbirleriyle ilişkili olabildiğinden, hastalar tanı sürecinden tedavi seçeneklerine kadar pek çok konuda merak ettikleri sorulara yanıt aramaktadır.

“PSA yüksekliği kanser anlamına gelir mi?”, “Biyopsi yaptırmak gerekli mi?”, “Prostat büyümesi ameliyat gerektirir mi?”, “Prostat kanseri tedavi edilebilir mi?” gibi sorular, hastaların en sık dile getirdiği endişeler arasındadır. Günümüzde tanı yöntemleri ve tedavi seçeneklerindeki gelişmeler sayesinde, birçok prostat hastalığı başarılı bir şekilde yönetilebilmekte ve hastalara özel yaklaşımlar sunulabilmektedir.

Bu bölümde, PSA yüksekliği ve iyi huylu prostat büyümesi ile ilgili hastaların en sık sordukları sorulara kısa ve anlaşılır yanıtlar verilerek, tanı, tedavi ve takip süreçleri hakkında genel bir bilgilendirme yapılması amaçlanmıştır. Kuşkusuz her hastanın klinik özellikleri farklı olduğundan, bu bölümde yer almayan daha pek çok sorunun en doğru şekilde değerlendirilmesi, tanı ve tedavi planı için hekiminize danışılması önemlidir.

S1- Düzenli olarak prostat kontrolleri yaptırıyorum. Son kontrolde PSA değerim yüksek çıktı. Şimdi ne yapmalıyım?

PSA değerinizin yüksek çıkması, tek başına prostat kanseri olduğunuz anlamına gelmez. Ancak bu durumun nedeni mutlaka araştırılmalıdır. PSA yalnızca prostat kanserinde yükselmez. Daha sık olarak;

• İyi huylu prostat büyümesinde (BPH),
• Prostat iltihabında (prostatit),
• İdrar yolu enfeksiyonlarında,
• İdrar yapamama (idrarın mesanede kalması) durumunda,
• Prostata yapılan biyopsi veya bazı ürolojik işlemlerden sonra da yükselebilir.

Yüksek PSA değeri, prostatınızın büyümüş olabileceğini, ileride idrar yapma sorunları yaşayabileceğinizi veya prostat kanseri açısından daha ayrıntılı inceleme yapılması gerekebileceğini gösterir.

İlk kez PSA yüksek saptandıysa, genellikle 4-6 hafta sonra testin tekrar edilmesi önerilir. Çünkü PSA bazı geçici nedenlerle de yükselebilir.

PSA yüksekliği devam ediyorsa veya doktorunuzun yaptığı parmakla prostat muayenesinde (rektal muayene) şüpheli bir bulgu varsa, prostat kanseri riskini daha doğru değerlendirmek için ek kan testleri ve Multiparametrik Prostat MR (mpMR) istenebilir.

MR veya diğer tetkiklerde prostat kanseri şüphesi varsa, kesin tanı koyabilmek için prostat biyopsisi yapılması gerekebilir.

Ayrıca aşağıdaki durumlarda prostat kanseri açısından daha dikkatli değerlendirme yapılır:

• PSA değerinin kısa sürede belirgin şekilde yükselmesi,
• Baba, kardeş veya oğul gibi birinci derece akrabalarda prostat kanseri öyküsünün bulunması.

Finasterid veya dutasterid gibi prostat ilaçlarını kullanıyorsanız, bu ilaçlar yaklaşık 6-12 ay düzenli kullanımdan sonra PSA değerini ortalama %50 azaltabilir. Bu nedenle doktorunuz PSA sonucunu değerlendirirken bunu dikkate alır ve gerçek PSA düzeyini buna göre hesaplar. Buna rağmen PSA yüksek bulunuyorsa veya zamanla yükselmeye devam ediyorsa, prostat kanseri açısından ileri inceleme yapılması gerekebilir.

Buna karşılık bazı durumlar PSA'nın geçici olarak yükselmesine neden olabilir. Bunlar arasında:

• İdrar yolu enfeksiyonu,
• Akut prostat iltihabı,
• İdrar yapamama,
• Prostat biyopsisi,
• Sistoskopi gibi ürolojik işlemler,
• Son 24-48 saat içinde gerçekleşen cinsel boşalma (ejakülasyon) yer alır.

Bu nedenle PSA testi değerlendirilirken bu durumlar mutlaka göz önünde bulundurulmalıdır.

TURP veya HoLEP gibi prostat ameliyatlarından sonra ise prostatın büyümüş kısmı çıkarıldığı için PSA değeri kalıcı olarak düşer. PSA genellikle 6-12 hafta içinde yeni seviyesine ulaşır ve çıkarılan prostat dokusunun miktarına bağlı olarak başlangıç değerine göre yaklaşık %25-60, bazı hastalarda ise daha da fazla azalabilir.

Özetle, PSA yüksekliği tek başına prostat kanseri anlamına gelmez. Ancak nedeni mutlaka araştırılmalıdır. En doğru yaklaşım; PSA sonucunun hastanın yaşı, prostatın büyüklüğü, muayene bulguları, MR sonuçları ve diğer risk faktörleriyle birlikte bir üroloji uzmanı tarafından değerlendirilmesidir. Böylece gereksiz biyopsilerden kaçınılabilir, gerçekten gerekli hastalarda ise prostat kanseri erken dönemde saptanabilir.

S2- 52 yaşındayım ve hiçbir idrar yapma şikâyetim yokken yaptırdığım prostat kontrolünde PSA değerim 4,04 ng/mL çıktı. Parmakla yapılan prostat muayenesinin normal olduğu söylendi ve 3 ay sonra kontrole çağrıldım. Kontrolde PSA değerim 4,84 ng/mL, serbest PSA 0,3 ng/mL ve serbest/total PSA oranım %7 olarak saptandı. Şimdi ne yapmalıyım?

Her şeyden önce, PSA değerinizin yüksek olması tek başına prostat kanseri olduğunuz anlamına gelmez. Ancak yaşınız ve PSA sonuçlarınız nedeniyle bu durumun ayrıntılı olarak araştırılması gerekir.

Hiçbir idrar yapma şikâyetinizin olmaması da prostat kanseri olmadığını göstermez. Çünkü prostat kanseri özellikle erken dönemde çoğu zaman hiçbir belirti vermez. Bu nedenle PSA testi, hastalığın erken dönemde yakalanmasına yardımcı olmak amacıyla kullanılmaktadır. İlk ölçümde PSA değeriniz 4,04 ng/mL, yaklaşık 3 ay sonra ise 4,84 ng/mL olarak ölçülmüş. PSA'daki bu artış tek başına kanser tanısı koydurmaz, ancak dikkatle değerlendirilmesi gereken bir bulgudur.

Bir diğer önemli sonuç ise serbest PSA/total PSA oranınızın %7 olmasıdır. PSA değeri 4-10 ng/mL arasında olan kişilerde bu oranın %18-20'nin altında olması, prostat kanseri olasılığının arttığını düşündürebilir. Bu nedenle %7 gibi düşük bir oran, ileri inceleme yapılmasını gerektirir.

Parmakla yapılan prostat muayenenizin normal olması sevindirici bir bulgudur. Ancak erken evredeki prostat kanserleri çoğu zaman muayenede ele gelmez. Bu nedenle normal muayene sonucu, prostat kanseri olasılığını tamamen ortadan kaldırmaz.

Bu aşamada yapılması gereken en uygun inceleme Multiparametrik Prostat MR (mpMR) çekilmesidir. Bu MR incelemesi, prostat içinde kanser açısından şüpheli bir alan olup olmadığını göstermeye yardımcı olur.

• MR normal çıkarsa, biyopsi gerekip gerekmediğine PSA değerleri, PSA yoğunluğu, aile öyküsü ve diğer risk faktörleri birlikte değerlendirilerek karar verilir.
• MR'da şüpheli bir alan görülürse veya MR normal olsa bile prostat kanseri şüphesi devam ediyorsa, kesin tanıyı koyabilmek için prostat biyopsisi yapılması gerekebilir.

Özetle,

• 52 yaşında olmanız,
• PSA değerinizin 3 ay içinde yükselmesi,
• Serbest/total PSA oranının %7 gibi belirgin derecede düşük olması, nedeniyle prostat kanseri açısından ileri değerlendirme yapılması uygundur. Bu aşamada Multiparametrik Prostat MR çekilmesi ve elde edilen sonuçlara göre gerekirse MR füzyon prostat biyopsisi yapılması en doğru yaklaşım olacaktır.

Not: Bu hastada öneriler doğrultusunda çekilen Multiparametrik Prostat MR incelemesinde, prostatın orta hatta sol tarafında 12 mm çapında PI-RADS 4 özellikte şüpheli bir alan saptanmış ve bunun üzerine kesin tanı koyabilmek amacıyla MR füzyon prostat biyopsisi planlanmıştır. Bu örnek, yüksek PSA değerlerinin mutlaka ayrıntılı değerlendirilmesi gerektiğini göstermektedir.

S3- PSA testimin yüksek çıkması üzerine Prostat MR çektirdim. MR sonucum temiz (PIRADS 1-2) çıktı. Buna rağmen doktorum prostat biyopsisi önerdi. Şimdi ne yapmalıyım?

Prostat MR sonucunuzun temiz (PI-RADS 1-2) çıkması sevindirici bir bulgudur. Ancak bu sonuç, prostat kanseri olmadığını %100 garanti etmez. Çünkü bazı küçük veya erken dönem prostat kanserleri MR'da görülemeyebilir.

Bu nedenle biyopsi gerekip gerekmediğine yalnızca MR sonucuna bakılarak karar verilmez. Doktorunuz, prostat kanseri riskinizi gösteren diğer bulguları da birlikte değerlendirir.

Örneğin aşağıdaki durumlardan biri veya birkaçı varsa, MR normal olsa bile prostat biyopsisi önerilebilir:

• PSA değerinizin yaşınıza göre beklenenden yüksek olması,
• PSA'nın zaman içinde hızla yükselmesi,
• PSA yoğunluğunun (PSA dansitesi) yüksek olması (PSA değerinin, MR'da ölçülen prostat hacmine bölünmesiyle hesaplanır),
• Parmakla yapılan prostat muayenesinde şüpheli bir bulgu saptanması,
• Babanız, kardeşiniz veya oğlunuz gibi birinci derece akrabalarınızda prostat kanseri öyküsünün bulunması.

Bu nedenle MR'ın normal olması biyopsiye kesin olarak gerek olmadığı anlamına gelmez.

Doktorunuz değerlendirme sonucunda size şu üç yaklaşımdan birini önerebilir:

1. Yakın takip

Prostat kanseri riski düşük veya orta düzeyde görülüyorsa biyopsi hemen yapılmayabilir. Bu durumda genellikle 3-6 ay sonra PSA testi tekrarlanır. Gerekirse yeniden Prostat MR çekilir ve sonuçlara göre biyopsi gerekip gerekmediği tekrar değerlendirilir.

1. Prostat biyopsisi

Prostat kanseri şüphesi yüksekse, kesin tanıyı koyabilmek için prostat biyopsisi önerilir. Çünkü prostat kanserinin kesin tanısı ancak biyopsi ile konulabilir.

1. Ek testler

Bazı hastalarda karar vermeyi kolaylaştırmak için ek değerlendirmeler yapılabilir. Bunlar arasında;

• PSA yoğunluğu (PSA dansitesi),
• PSA'nın zaman içindeki değişim hızı,
• Serbest/total PSA oranı,
• PHI (Prostate Health Index), 4Kscore gibi kan testleri yer alabilir.

Bu testlerin sonuçlarıyla birlikte biyopsi gerekip gerekmediğine daha sağlıklı karar verilebilir.

Özetle, Prostat MR sonucunuzun PI-RADS 1-2 (normal) olarak raporlanması prostat kanseri riskini önemli ölçüde azaltır, ancak kanseri tamamen dışlamaz. Bu nedenle biyopsi kararı; PSA düzeyi, PSA yoğunluğu, PSA'nın zaman içindeki değişimi, parmakla prostat muayenesi, yaşınız, aile öykünüz ve diğer risk faktörleri birlikte değerlendirilerek kişiye özel olarak verilir. Bazı hastalarda yalnızca düzenli takip yeterli olurken, bazı hastalarda ise kesin tanı için prostat biyopsisi yapılması en doğru yaklaşım olabilir.

S4– 79 yaşındayım, genel sağlık durumum iyi ve aktif bir yaşam sürüyorum. Yaklaşık 10 yıldır sadece prostat büyümesi için ilaç kullanıyorum. Üç ay önce yapılan kontrolde PSA değerim 12 ng/mL çıktı. Doktorum enfeksiyon olabileceğini düşünerek 1 ay antibiyotik verdi. Antibiyotik bittikten iki hafta sonra PSA değerim 14 ng/mL oldu. Çekilen prostat MR'ında periferik bölgede PI-RADS 1, orta (santral) bölgede ise PI-RADS 3 lezyon olduğu söylendi. Prostat biyopsisi yaptırmalı mıyım?

Yaşınız 79 olmasına rağmen genel sağlık durumunuzun iyi olması ve aktif bir yaşam sürmeniz çok önemlidir. Prostat kanseri açısından değerlendirme yapılırken sadece yaşınıza değil, genel sağlık durumunuza ve beklenen yaşam sürenize de bakılır. Bu nedenle, sağlıklı ve aktif bireylerde prostat kanseri olasılığı gerektiğinde ayrıntılı olarak araştırılmalıdır.

PSA değerinizin 12 ng/mL'den antibiyotik tedavisine rağmen 14 ng/mL'ye yükselmiş olması, bu yüksekliğin sadece bir enfeksiyona bağlı olma ihtimalini azaltmaktadır. Ancak unutulmamalıdır ki PSA yüksekliği yalnızca prostat kanserinde görülmez. İyi huylu prostat büyümesi (BPH), kronik prostat iltihabı ve bazı diğer durumlar da PSA'nın yükselmesine neden olabilir. Bu nedenle tek başına PSA sonucu ile prostat kanseri tanısı konulamaz.

Prostat MR'ınızda periferik bölgede PI-RADS 1 görülmesi, bu bölgede kanser açısından şüpheli bir bulgu olmadığını düşündürmektedir. Ancak santral bölgede saptanan PI-RADS 3 lezyon, prostat kanseri açısından orta derecede şüpheli kabul edilir. PI-RADS 3 lezyonu olan her hastaya biyopsi yapılması gerekmez. Ancak sizin durumunuzda PSA'nın yüksek olması ve yükselmeye devam etmesi nedeniyle biyopsi yapılması daha güçlü bir seçenek hâline gelmektedir.

Bu durumda en uygun yöntem genellikle MR füzyon prostat biyopsisidir. Bu işlemde MR görüntüleri ile ultrason görüntüleri bilgisayar ortamında birleştirilir. Böylece MR'da görülen şüpheli alanlardan daha doğru şekilde doku örneği alınabilir. MR füzyon biyopsisinde genellikle iki farklı şekilde örnekleme yapılır:

• Şüpheli bölgeden hedefe yönelik biyopsi: MR'da görülen PI-RADS 3 lezyondan doğrudan doku örnekleri alınır.
• Standart (sistematik) biyopsi: Buna ek olarak prostatın farklı bölgelerinden de örnekler alınır. Böylece MR'da görülmeyen küçük kanser odaklarının saptanma olasılığı artırılır.

Bu iki yöntemin birlikte uygulanması, önemli prostat kanserlerini yakalama şansını artırdığı için günümüzde en sık tercih edilen yaklaşımdır. Biyopsi öncesinde kullandığınız ilaçlar gözden geçirilir. Kan sulandırıcı ilaç kullanıyorsanız, doktorunuz gerekirse bunları geçici olarak düzenleyebilir. Enfeksiyon riskini azaltmak için biyopsi öncesinde koruyucu antibiyotik verilir. İşlem çoğu merkezde sedasyon veya kısa süreli anestezi altında yapıldığı için hastalar genellikle önemli bir ağrı hissetmez.

Özetle; Genel sağlık durumunuz iyi olduğu ve aktif bir yaşam sürdürdüğünüz için, PSA değerinizin yüksek olması ve MR'da PI-RADS 3 lezyon görülmesi birlikte değerlendirildiğinde MR füzyon prostat biyopsisi yaptırmanız uygun bir yaklaşım olacaktır. Biyopsi, prostat kanseri olup olmadığını kesin olarak gösterebilen tek tanı yöntemidir. Sonuç normal çıkarsa gereksiz tedavilerden kaçınılır; kanser saptanırsa da hastalığın evresine göre en uygun tedavi zamanında planlanabilir.

S5- Prostat biyopsisi yaptırmaya karar verdim. Biyopsi nasıl yapılıyor, riskleri var mıdır?

Prostat biyopsisi, prostat kanseri olup olmadığını kesin olarak gösterebilen tek tanı yöntemidir. Biyopsi kararı; PSA değeri, PSA yoğunluğu (dansitesi), parmakla prostat muayenesi ve prostat MR sonucunuz birlikte değerlendirilerek verilir. Doktorunuz, sizin için en uygun biyopsi yöntemini bu bilgilere göre belirler.

Günümüzde kullanılan başlıca biyopsi yöntemleri şunlardır:

1. Standart (Sistematik) prostat biyopsisi

Bu yöntemde, ultrason eşliğinde prostatın farklı bölgelerinden genellikle 10–12 adet doku örneği alınır. Amaç, prostatın tamamını örnekleyerek kanser olup olmadığını araştırmaktır.

1. MR füzyon prostat biyopsisi

Eğer prostat MR'ında şüpheli bir alan görülmüşse, MR görüntüleri biyopsi sırasında kullanılan ultrason görüntüleriyle bilgisayar ortamında birleştirilir. Böylece doktor, şüpheli bölgeyi tam olarak hedefleyerek o alandan doku örneği alabilir.

Bu yöntem, özellikle klinik olarak önemli prostat kanserlerini saptamada standart biyopsiye göre daha yüksek doğruluk sağlayabilir.

1. Kombine biyopsi (Standart + MR füzyon biyopsisi)

Günümüzde birçok merkezde en sık tercih edilen yöntemlerden biridir. Bu yöntemde hem prostatın farklı bölgelerinden standart biyopsi alınır, hem de MR'da görülen şüpheli alanlardan hedefe yönelik biyopsi yapılır.

Böylece hem MR'da görülemeyen küçük kanser odaklarının hem de MR'da görülen şüpheli lezyonların değerlendirilmesi sağlanır ve tanı koyma başarısı artırılır.

Biyopsi hangi yoldan yapılır? Prostat biyopsisi iki farklı yolla yapılabilir:

• Transrektal biyopsi (makattan yapılan biyopsi). Bu yöntemde biyopsi iğnesi ultrason eşliğinde makattan geçirilerek prostat dokusundan örnekler alınır. Uzun yıllardır kullanılan güvenilir bir yöntemdir. İşlem kısa sürer ve çoğu zaman lokal anestezi ile yapılabilir. Bu nedenle günümüzde hâlâ birçok merkezde uygulanmaktadır.
• Transperineal biyopsi (testislerle makat arasındaki ciltten yapılan biyopsi). Bu yöntemde biyopsi iğnesi, testislerle makat arasındaki ciltten geçirilerek prostata ulaşır. Bu yaklaşımın en önemli avantajı, iğnenin bağırsaktaki bakterilerle temas etmemesi nedeniyle enfeksiyon ve ciddi enfeksiyon (sepsis) riskinin çok daha düşük olmasıdır. Ayrıca prostatın özellikle ön bölgelerindeki lezyonlara ulaşmak daha kolay olabilir.

Bu nedenle son yıllarda, özellikle antibiyotik direncinin artmasıyla birlikte transperineal biyopsi giderek daha fazla tercih edilmektedir.

• Prostat biyopsisinin riskleri nelerdir?

Prostat biyopsisi genel olarak güvenli bir işlemdir. Ancak her girişimsel işlemde olduğu gibi bazı riskler vardır.

Biyopsi sonrasında görülebilecek durumlar şunlardır:

• İdrarda birkaç gün hafif kan görülmesi
• Dışkıda hafif kanama olması
• Meninin birkaç hafta kahverengi veya kanlı gelmesi
• İşlem sonrasında hafif ağrı veya rahatsızlık hissi
• Geçici idrar yapma güçlüğü veya nadiren idrar yapamama
• İdrar yolu enfeksiyonu veya prostat enfeksiyonu
• Nadiren ciddi enfeksiyon (sepsis) gelişmesi

Bu riskleri azaltmak için biyopsi öncesinde koruyucu antibiyotik verilir ve gerekli durumlarda kan sulandırıcı ilaçlar geçici olarak düzenlenir.

Özetle, Prostat biyopsisinde amaç, prostat kanseri olup olmadığını kesin olarak ortaya koymaktır. Günümüzde MR füzyon biyopsisi tanı başarısının yüksek ve enfeksiyon riskinin daha düşük olması nedeniyle giderek daha fazla tercih edilmektedir. Ancak sizin için en uygun biyopsi yöntemi; MR bulgularınız, prostatın yapısı, enfeksiyon riskiniz ve doktorunuzun deneyimi birlikte değerlendirilerek kişiye özel olarak belirlenir.

S6- Prostat biyopsisinin yan etkileri var mıdır?

Evet. Prostat biyopsisi genel olarak güvenli bir işlemdir. Ancak her girişimsel işlemde olduğu gibi bazı yan etkiler ve nadiren ciddi komplikasyonlar görülebilir.

Biyopsi sonrasında görülebilecek durumlar şunlardır:

• Kanama: En sık görülen yan etkidir. İşlemden sonra birkaç gün idrarda veya dışkıda hafif kan görülebilir. Menide kan görülmesi de sık rastlanan bir durumdur ve bazen birkaç hafta devam edebilir. Bu kanamalar genellikle kendiliğinden düzelir.
• Ağrı ve rahatsızlık hissi: İşlem sonrasında makat çevresinde, kasıkta veya biyopsi yapılan bölgede hafif ağrı ya da rahatsızlık hissedilebilir. Bu şikâyetler çoğunlukla kısa sürede geçer.
• İdrar yapma sorunları: Bazı hastalarda biyopsi sonrasında idrar yaparken yanma, sık idrara çıkma veya geçici idrar yapma güçlüğü görülebilir. Nadiren idrar tamamen yapılamayabilir (idrar retansiyonu). Bu durumda geçici olarak sonda takılması gerekebilir.
• Enfeksiyon: Daha nadir görülen ancak en önemli komplikasyonlardan biridir. İdrar yolu enfeksiyonu, prostat iltihabı (prostatit) ve nadiren kana yayılan ciddi enfeksiyon (sepsis) gelişebilir. Bu riski azaltmak için biyopsi öncesinde koruyucu antibiyotik verilir. Makattan (transrektal) yapılan biyopsilerde ayrıca bağırsak temizliği (lavman) uygulanabilir. Buna rağmen, özellikle antibiyotik direncinin arttığı günümüzde enfeksiyon riski tamamen ortadan kaldırılamaz.
• Pıhtı oluşumu: Nadiren mesane içinde kan pıhtısı birikebilir. Bu durumda mesanenin yıkanması veya kısa süre hastanede takip gerekebilir.

Transperineal biyopsinin avantajı nedir?

Son yıllarda transperineal biyopsi (testis torbası ile anüs arasındaki ciltten yapılan biyopsi) giderek daha fazla tercih edilmektedir. Bu yöntemde biyopsi iğnesi bağırsaktan geçmediği için bağırsaktaki bakterilerle temas etmez. Bu nedenle özellikle enfeksiyon ve sepsis riski, transrektal (makattan yapılan) biyopsiye göre belirgin olarak daha düşüktür. Ayrıca prostatın ulaşılması zor olan ön bölgelerinden de daha kolay örnek alınabilir.

Biyopsi sırasında ağrı olur mu?

Günümüzde prostat biyopsileri birçok merkezde lokal anestezi, sedasyon (hafif uyku hali) veya kısa süreli anestezi altında yapılmaktadır. Bu sayede işlem sırasında hissedilen ağrı büyük ölçüde azaltılır ve hasta daha rahat bir biyopsi süreci geçirir. Özellikle çok sayıda örnek alınan MR füzyon ve kombine biyopsilerde, sedasyon veya anestezi hem hasta konforunu artırır hem de işlemin daha güvenli ve doğru şekilde yapılmasına yardımcı olur.

Özetle; Prostat biyopsisinden sonra hafif kanama, menide kan görülmesi, ağrı ve geçici idrar yapma sorunları en sık karşılaşılan yan etkilerdir. Ciddi enfeksiyon ve idrar yapamama gibi komplikasyonlar ise nadirdir. Günümüzde özellikle transperineal biyopsi yöntemi ve uygun antibiyotik kullanımı sayesinde enfeksiyon riski önemli ölçüde azaltılabilmektedir. İşlemden sonra yüksek ateş, titreme, şiddetli kanama veya idrar yapamama gelişirse vakit kaybetmeden doktorunuza veya en yakın sağlık kuruluşuna başvurmanız gerekir.

Bu bölümde, yüksek PSA değeri bulunan ve prostat biyopsisi planlanan hastaların en sık sorduğu sorulara kısa ve anlaşılır yanıtlar verilerek genel bir bilgilendirme yapılmıştır. Elbette bu konuda hastaların merak ettiği ve sıkça yönelttiği daha birçok soru bulunmaktadır. Örneğin:

- PSA değerimi düşürmek için ilaç kullanmalı mıyım?

- Füzyon biyopsi ile standart biyopsi arasındaki fark nedir?

- Biyopsi öncesinde hangi ilaçları bırakmam gerekir?

- Biyopsi sonucu negatif gelirse tekrar biyopsi gerekir mi?

- Biyopside kanser saptanırsa bir sonraki aşamada nedir?

- Prostat biyopsisinin cinsel yaşam veya idrar kontrolü üzerine kalıcı bir etkisi olur mu?

Sonuç olarak, burada en sık karşılaşılan sorulara genel yanıtlar verilmiştir. Ancak her hastanın klinik durumu, PSA özellikleri, görüntüleme bulguları ve risk faktörleri farklıdır. Bu nedenle bazı hastalarda daha özel, farklı veya nadir durumlar söz konusu olabilir. Böyle durumlarda en doğru yaklaşım, hastaya özgü değerlendirme yapılarak tanı ve tedavi kararlarının doktoru ile birlikte, ortak karar verme anlayışı çerçevesinde planlanmasıdır.